16 Mart 2014 Pazar

ÖLEN BİR 'ÇOCUK' İÇİN AĞLAMAK SUÇ MU?

İşyerinden çıkmış ve her gece olduğu gibi yine servis aracının en arka koltuğuna kendimi yaymıştım ki telefonum hemen dııııt dıııt diye ötüverdi.Hah dedim bizim Arzu'dan bir tivit var heralde.Genelde alışık olduğum üzere saat 18.30 civarı bizimSsarı Gacı tivit atmaya başlıyordu.Arzu'yu cep telefonu uygulamamdan özel olarak takip ettiğim için ondan gelen her tivit mesejında bana uyarı sesi gelir.İşte yine ses gelmiş ve telefonuma bakmışken,bakmamla birlikte "neeeeee",diye anırmam bir oldu.Gelen mesaj beni yıkmıştı adeta:"5 Şubat'ta 21.yılını dolduran programım yayınlarım nedeniyle yayından kaldırıldı. Gururluyum..."


Evet;Dj.Arzu,Berkin Elvan kardeşimizin vefatı üzerine programda ağlamış,aynı zamanda o esnada ağlayan binlerce kişinin gözyaşı oluvermişti mikrofonu başında.Arzu'ya sadece iki gün tahamül edebilmiş ve işine son vermişlerdi.Hepimizi üzen bu olay karşısında bir insanın verebileceği en normal tepkiyi vermişti Arzu.Arzu'yla gülüp,Arzu'yla kahkaha atan bizler,şimdi ise O'nunla birlikte ağlıyorduk.O,işinden bu nedenle kovulmanın gurunu yaşarken,biz sadık dinleyicileri de onunla birlikte ağladığımız için gururlu ve onurluyduk.

İşyerimde,işçi olmamız nedeniyle bizim üzerimizde kendilerini bir bok sanan sümükler yüzünden girmiş olduğum stres ve sıkıntıdan dolayı cep elefonumun kulaklığını kulağıma takmış ve kafa dengi bir radyo arayışına girmiştim ki Arzu'yla tanıştım.Bir süre sonra Arzu'ya götüreceğim 80'lerde Lubunya Olmak isimli kitabıyla birlikte aramızda güzel bir arkadaşlığın da başlangıcı olmuştu.

Arzu Çağlan ile hiç bir bir zaman yüz yüze tanışmamıştık ama,O benim herzaman en iyi arkdaşlarımdan biri olmaya devam etmişti.Hatta bazen evde adı okadar çok gecer oldu ki annem bile;Arzu'dan başka laf etmiyorsun,demeye başlamıştı.Sürekli gündemin içinden konularla karşımıza çıktığı için nasıl dilimden düşürebilirdim ki zaten.O'nun değindiği konular hepimizi ilgilendiriyordu.

Berkin Elvan'nın ölümüyle birlikte sert çıkışmaları mikrofon başında kulaklarımızı çınlatırken,doğrulardan,gerçeklerlerden bahsediyordu Arzu.Aslında hepimizin söylemek istediklerini haykırıyordu mikrofon başında.Ama ülkemizde işleyen yavşak sistem O'nuda işinden,en sevdiği dinleyicilerinden ayırmıştı.Tek suçu ise;Berkin için mikrofon başında ağmaktı.

Özel radyoların efsane ismi Arzu Çağlan,gözyaşlarını bir yandan akıtırken,öte yandan da "böyle durumlarda yayın yapamayacak kadar profesyonel değilmişim",diyip mikrofonda sesi gidip geliyordu.Ses gittikçe biz de sessizliğe gömülüyorduk;çünkü o bizim sesimiz oluyordu haykırdıkça.Aslında O,her nekadar "böyle zamanlarda yayın yapamayacak kadar profesyonel değilmişim",desede,asıl profesyonellik;Yavşaklara karşı hiç durmadan  mikrofonu başında,korkmadan,tırsmadan 21 sene boyunca haykırmaktır.Şimdi biz dinleyicilerin de en az senin kadar gururluyuz ve de onurluyuz Sarı Gacım.Her zaman,her şartta,her konuya maydanoz olman dileği ile.

1 yorum:

  1. Arzu candır, muhakkak başka bir radyo veya mecrada göreceğiz.
    Bir ara lubuncaya iyi sarmıştı, radyoda bildiğin lubunca konuşuyordu :) (deli kadın)

    YanıtlaSil